Program:
Chrzanów:
1. Jatka żydowska (rytualna ubojnia)
2. Synagoga – pamiątkowa tablica na Placu Tysiąclecia
2. Muzeum Mazarakich
3. Cmentarz żydowski

Czas trwania: około 2 godziny
Koszt: opłaty w muzeum
Osoba do kontaktu: Anna Sadło Ostafin

11:30 Wygiełzów Skansen – zbiórka uczestników
12.05 Chrzanów – Jatka żydowska na ul. 3 Maja
12:10 Chrzanów – pamiątkowa tablica na Placu Tysiąclecia
12:15 Muzeum Mazarakich
12:50 Cmentarz żydowski
13:00 Powrót
13:30 Wygiełzów zakończenie

W latach 1888–1920 Żydzi mieli zdecydowaną przewagę w radzie miasta. W latach 1899-1912 burmistrzem miasta był żydowski adwokat, dr Zygmunt Keppler. Zatwierdzenie statutu gminy żydowskiej w Chrzanowie przez namiestnictwo nastąpiło 1 sierpnia 1901 r. Wtedy też została ustalona przynależność do gminy 60 innych miejscowości. Były to oprócz Chrzanowa m. in.: Jaworzno, Libiąż, Alwernia, Brodła, Chełmek, Ciężkowice, Czerna, Dąbrowa, Filipowice, Góry Luszowskie, Jeleń, Luszowice, Kwaczała, Moczydło, Nawojowa Góra, Płaza, Siersza, Szczakowa, Tenczynek, Wodna, Wola Filipowska i Żarki. Wtedy też żydowską gminą wyznaniową w Chrzanowie zarządzali: J. M. Halberstam, Mojzesz Schönberg, Abraham Wiener.
Zgodnie z wykazem rabinów i asesorów rabinackich w wyznaniowych gminach żydowskich w Chrzanowie działali: Dawid z Chrzanowa Halbersztam (1821–1894), syn Chaima; Naftali Halbersztam (1894–1924), Józef Elimelech Halbersztam (1894–1907) i Mendel Halbersztam (od 1924 roku), który zginął w Oświęcimiu 1942 roku.

Do znanych postaci żydowskich w Chrzanowie w okresie międzywojennym należeli: słynny kantor Hirsz Lejb Bakon, którego „chciano na stałe zatrudnić w Berlinie, ale kochał Chrzanów i chciał tutaj żyć”. Grajower wspomina ostatniego rabina Chrzanowa, Mendla Halbersztama. „Najdoskonalszą postacią chrzanowianina” określa z kolei doktora Ignacego Schwarzbarta, redaktora krakowskiego „Nowego Dziennika”, w czasie wojny członka Rządu RP w Londynie. Wymienia także Sinę Kurtza, znanego przedsiębiorcę i handlowca, przewodniczącego Gminy Żydowskiej w latach 1905–1918. Znaną postacią marszalika, czyli wesołka, był Izrael Weintraub, którego zapiski w języku jidysz, tzw. zeszyty Weintrauba, przechowywane są przez Muzeum
w Chrzanowie.

Okres drugiej wojny światowej w Chrzanowie od początku naznaczony był antyżydowskimi działaniami okupanta. Oprócz znanych na całych terenach okupowanych przepisów wprowadzających używanie przez ludność żydowską dodatkowych imion, „Izrael” i „Sara”, od 1940 roku – czyli od kiedy okupanci utworzyli w mieście getto, które istniało przez trzy lata – ludność żydowska zmuszona była do noszenia gwiazdy Dawida. Getto obejmowało dzisiejsze ulice: Kadłubek, Krzyską, Garncarską, część Krakowskiej, Luszowskiej, Balińskiej oraz Berka Joselewicza. Na terenie chrzanowskiego getta przebywali nie tylko miejscowi Żydzi, ale także pochodzący z okolicznych miast i miasteczek. Po likwidacji getta wszyscy przetrzymywani w nim Żydzi zostali wywiezieni 18 lutego 1943 roku do nieodległego obozu zagłady Auchwistz-Birkenau, gdzie zginęli
w komorach gazowych. Po tej tragedii rozkradziono cały żydowski majątek. Tym samym wojna zakończyła wielowiekowe współistnienie polskiej i żydowskiej społeczności w Chrzanowie.
18 lutego 2009 r. wręczono w Chrzanowie pośmiertny medal „Sprawiedliwy Wśród Narodów Świata” Walerii i Józefowi Trębaczom, którzy w czasie drugiej wojny światowej, przez trzy lata ukrywali Pinkusa Jakubowicza.